Ο ανοιχτός δρόμος απλωνόταν ατελείωτα μπροστά του, μια κορδέλα ασφάλτου έκοβε τη χρυσή έρημο κάτω από τον καυτό ήλιο.

Με ένα στρίψιμο του γκαζιού, ο κινητήρας ζωντάνεψε και ο κόσμος θόλωσε σε λωρίδες χρώματος και ανέμου. Είχε αφήσει τα πάντα πίσω του –την πόλη, τον θόρυβο, τις προσδοκίες– ανταλλάσσοντάς τα όλα με την ελευθερία των δύο τροχών.

Κάθε μίλι έφερνε έναν νέο ορίζοντα, μια νέα ιστορία που περίμενε να ξεδιπλωθεί κάτω από το βουητό του χρωμίου και του χάλυβα.

Καθώς ο ήλιος βυθιζόταν κάτω από τα βουνά, μπήκε σε ένα σκονισμένο εστιατόριο στην άκρη του δρόμου, γνωρίζοντας ότι το αύριο θα έφερνε άλλη μια περιπέτεια.